-
HTML - ang. HyperText Markup Language, hipertekstowy język znaczników) to język składający się ze znaczników (ang. tags) stosowany do pisania stron WWW. HTML jest teoretycznie aplikacją SGML-a.
do góry
-
XHTML - (ang. Extensible HyperText Markup Language, rozszerzalny hipertekstowy język znaczników) jest to język służący do tworzenia stron WWW ogólnego przeznaczenia. XHTML jest następcą języka HTML. Specyfikacje XHTML przygotowuje organizacja W3C.
W odróżnieniu od "zwykłego" HTML-a (który jest aplikacją SGML), dokumenty pisane w XHTML są zgodne z oficjalną specyfikacją XML (to znaczy, że dokumenty w XHTML są poprawnymi dokumentami XML) i dzięki temu można je łatwo generować z innych dokumentów XML przy pomocy np. transformacji XSLT, a także automatycznie przekształcać w inne formy XML-a.
Jedną z największych zalet XHTML jest możliwość łączenia z innymi językami zgodnymi z XML, np. MathML czy SVG. Odbywa się to dzięki wykorzystaniu mechanizmu przestrzeni nazw XML.
Obecnie nowe przeglądarki, takie jak Firefox czy Opera, praktycznie w pełni obsługują XHTML, lecz przeglądarka mająca ciągle największy udział w rynku – Internet Explorer – w ogóle nie obsługuje XHTML-owego typu zawartości. W praktyce zmusza to webmasterów do stosowania dla dokumentów XHTML starego HTML-owego typu zawartości – dzięki temu, że XHTML w wersji 1.0 "symuluje" HTML 4 (tzn. posiada praktycznie taki sam zestaw elementów i atrybutów), wyświetlanie XHTML jako HTML nie sprawia większych problemów w żadnej przeglądarce. Jednak obecnie coraz częściej wykorzystuje się metodę negocjowania zawartości do prezentowania XHTML-a w Sieci.
do góry
-
CSS - (ang. Cascading Style Sheets, CSS) to język służący do opisu sposobu renderowania stron WWW. CSS został opracowany przez organizację W3C w 1996 r. jako potomek języka DSSSL przeznaczony do używania w połączeniu z SGML-em. Pierwszy szkic CSS zaproponował w 1994 r. Håkon Wium Lie.
Arkusz stylów CSS to lista dyrektyw (tzw. reguł) ustalających w jaki sposób ma zostać renderowana przez przeglądarkę internetową zawartość wybranego elementu (lub elementów) (X)HTML lub XML. Można w ten sposób opisać wszystkie pojęcia odpowiedzialne za prezentację elementów dokumentów internetowych, takie jak rodzina czcionek, kolor tekstu, marginesy, odstęp międzywierszowy lub nawet pozycja danego elementu względem innych elementów bądź okna przeglądarki. Wykorzystanie arkuszy stylów daje znacznie większe możliwości pozycjonowania elementów na stronie, niż oferuje sam (X)HTML (W3C odradza używania elementów oraz atrybutów XHTML odpowiedzialnych za wygląd strony).
do góry
-
PHP - (angielski akronim rekurencyjny, którego rozwinięcie to PHP Hypertext Preprocessor), pierwotnie nazwany Personal Home Page - skryptowy język programowania, służący przede wszystkim do tworzenia dynamicznych stron WWW i wykonywany w tym przypadku po stronie serwera, z możliwością zagnieżdżania w HTML (bądź XHTML). PHP jest podobny w założeniach do dużo starszego mechanizmu SSI (Server Side Includes), jednak jest w stosunku do SSI nieporównanie bardziej rozbudowany. Udostępniany jest na zasadach licencji open-source. Jego składnia bazuje na językach C, Java i Perl. PHP może być używane nie tylko do tworzenia stron WWW. Jego modułowa budowa pozwala także na programowanie aplikacji z interfejsem graficznym (rozszerzenie PHP-GTK), a także na wykonywanie z linii poleceń (podobnie jak Perl i Python). PHP umożliwia także współpracę z wieloma systemami relacyjnych baz danych (np. MySQL, Oracle, PostgreSQL) oraz korzystanie z alternatywnych sposobów przechowywania danych - plików tekstowych i XML-owych. Może być uruchamiane na większości systemów operacyjnych (uwzględniając najpopularniejsze) oraz serwerów sieciowych.
do góry
-
Programowanie obiektowe - OOP (ang. object-oriented programming) - metodyka tworzenia programów komputerowych, która definiuje programy za pomocą "obiektów" - elementów łączących stan (czyli dane) i zachowanie (czyli procedury, tu: metody). Obiektowy program komputerowy wyrażony jest jako zbiór takich obiektów, komunikujących się pomiędzy sobą w celu wykonywania zadań.
Podejście to różni się od tradycyjnego programowania proceduralnego, gdzie dane i procedury nie są ze sobą bezpośrednio związane. Programowanie obiektowe ma ułatwić pisanie, konserwację i wielokrotne użycie programów lub ich fragmentów.
do góry
-
MySQL - to obok PostgreSQL najpopularniejszy z wolnodostępnych silników relacyjnych baz danych. W odróżnieniu jednak od rozwijanego przez społeczność open-source PostgreSQL-a, MySQL tworzony jest przez pojedynczy podmiot - szwedzką firmę MySQL AB. MySQL był pisany raczej z myślą o szybkości, niż kompatybilności ze standardem SQL – przez dłuższy czas MySQL nie obsługiwał nawet transakcji, co było zresztą głównym argumentem przeciwników tego silnika bazodanowego (najczęściej zwolenników PostgreSQL) – w nowszych wersjach (>=4) jest jednak zaimplementowana większość istotnych funkcji, a z każdą nowszą wersją, wsparcie SQL staje się coraz bardziej kompletne. Cieszy się natomiast opinią jednego z szybszych serwerów bazodanowych, dzięki czemu znakomicie nadaje się jako serwer dla często odwiedzanych witryn WWW.
do góry
-
Smarty - to obiektowa biblioteka skryptów służąca do tworzenia szablonów dla aplikacji PHP. Pozwala na separację logiki aplikacji (PHP) od jej warstwy prezentacyjnej (HTML).
Smarty działa poprzez umieszczanie w szablonach znaczników, które następnie są zastępowane generowaną przez aplikację treścią. Pakiet umożliwia stosowanie struktur kontrolnych (decyzyjnych, pętli, itp). System Smarty cechuje się wysoką wydajnością dzięki kompilowaniu szablonów do postaci skryptów php, a także wbudowanemu systemowi buforowania.
Smarty jest pakietem o otwartym kodzie źródłowym, udostępnianym na zasadach licencji Lesser GPL. Można w łatwy sposób wzbogacać jego funkcjonalność poprzez pluginy.
do góry
-
CMS - System zarządzania treścią (ang. Content Management System - CMS) jest to jedna lub zestaw aplikacji internetowych pozwalających na łatwe utworzenie oraz późniejszą aktualizację i rozbudowę serwisu WWW przez redakcyjny personel nietechniczny. Kształtowanie treści i sposobu ich prezentacji w serwisie zarządzanym poprzez CMS odbywa się za pomocą prostych w obsłudze interfejsów użytkownika, zazwyczaj w postaci stron WWW zawierających rozbudowane formularze i moduły.
Podstawowym zadaniem platform CMS jest oddzielenie treści (zawartości informacyjnej serwisu) od wyglądu (sposobu jej prezentacji). Po wprowadzeniu nowych informacji przez uprawnionego redaktora system przenosi je do bazy danych, jednocześnie wypełniając nimi odpowiednie miejsca na stronach WWW. Wykorzystanie szablonów stron sprawia, że zmiana koncepcji graficznej całego serwisu sprowadza się do przygotowania i zamiany szablonu, przy czym system nie powinien narzucać żadnych ograniczeń kompozycyjnych. Dzięki takiemu podejściu proces publikacji w Internecie staje się prosty - specjaliści mogą skoncentrować się na swojej pracy i korzystać ze swoich ulubionych aplikacji użytkowych (np. edytorów tekstu). Każda strona WWW generowana jest dynamicznie, w oparciu o szablony i zawartość baz danych - dynamika oznacza więc w tym przypadku zawsze aktualne informacje w serwisie.
W ostatnich latach platformy CMS znacznie ewoluowały, dodając m.in. możliwość elastycznej i dynamicznej modyfikacji już nie tylko treści, ale i struktury.
Systemy zarządzania treścią zazwyczaj oparte są na bazach danych oraz na językach skryptowych (server-side) lub specjalistycznym oprogramowaniu po stronie serwera. CMS może być formą oprogramowania klienckiego, które do aktualizacji strony może używać takie protokoły jak FTP. Coraz częściej wykorzystywane są złożone techniki opisu struktur dokumentów (np. XML).
Większość systemów CMS jest napisanych w języku dynamicznym (ASP, Python, PHP, itd. )..
do góry
-
mod_rewrite - Mod_rewrite to moduł (zainstalowany na serwerze) posiadający jedną funkcję - Rewrite (przepisz), która pozwala na wiele rzeczy, m.in. na tzw. "maskowanie" linków, które mam zamiar w tym artykule opisać. Dzięki mod_rewrite można dynamicznie przepisywać linki, co umożliwia m.in. uzyskanie wyższej pozycji w wyszukiwarkach oraz szybszą indeksację podstron. Przykład użycia mod_rewrite: link galeria-zdjecie-1.html otworzy nam przykładowo index.php?modul=galeria&funkcja=zdjecie&id=1. Jak widać link zaczynający się od index.php z ustawieniem wielu zmiennych nie jest ani przyjazny dla oka, ani tym bardziej dla wyszukiwarek. Warto więc skorzystać z mod_rewrite i mieć możliwość zmiany url'i. Niestety większość serwerów nie wspiera tego modułu, jednak wszystkie firmy, z uwagi na użytkowników, powoli wprowadzają już tę usługę.
do góry